40 dagen bloggen·Lotte doet

Die keer in de Ikea

Toen ik nog studeerde (wat een eeuwigheid geleden lijkt, maar eigenlijk gaat het maar over vier jaar geleden), kwam ik er heel regelmatig. Meestal was dat niet omdat ik iets nodig had, maar omdat ik te lui was om te koken en je daar goedkoop kan eten & drinken/ tijd over had/ zin had in die Zweedse balletjes/ gelijk welke andere reden goed is om naar de Ikea te gaan. Dat ik dan toch altijd iets kocht, meestal in de vorm van nutteloze en vooral erg overbodige prullen als fotokaders (ook al had ik geen centimeter vrije muur meer over om ze op te hangen), geurkaarsen (soms leek mijn kot meer op een wellnessoord dan op een studentenkamer, qua geur dan toch) of kussens, viel te verwachten.

Tegenwoordig werk ik wel in Gent, maar toch maak ik er nooit een tussenstop. Sterker zelfs, toen ik vorig jaar verhuisde en een volledig nieuw interieur moest uitzoeken, heb ik er op een werktafel na niets gekocht. Niet dat ik hun meubels niet mooi vind, maar het is zo… Ikea. Naar mijn mening kan je bij een Ikea-meubel al snel zien waar het gekocht werd. Na jaren in een kot dat gesponsord leek door de winkel, wou ik wel eens wat anders. Niet dat ik naar een dure interieurwinkel ging om mijn huisje in te richten. Het werd de Weba. In de praktijk veranderde er dus eigenlijk weinig, maar het was het idee dat telde voor mij. Je mag met je ogen rollen.

Anyways, deze lange intro om maar te zeggen dat ik er afgelopen weekend nog eens was. Het bed dat ik van thuis meekreeg, was te klein voor mijn boomlange liefje en na een jaar slecht slapen, werd beslist om een groter exemplaar aan te schaffen.

Mijn gedachten in de Ikea waren ongeveer zo:

‘hmmm, zou ik voor die veggie balletjes in die Marokkaanse schotel gaan of eerder dat slaatje? Alhoewel, die zalmburger ziet er ook wel lekker uit. Oeh, die éclair ook! Maar voor dessert is er geen tijd, kies gewoon uw eten. Ja, ik ga voor de balletjes, maar ik heb niet echt goesting in een Marokkaanse schotel. Zou dat ook gewoon met frietjes en groenten kunnen? Of zou ik toch…’ en zo gaat dat dan nog efkes door tot ik effectief moet bestellen. Oh ja, ik ben uiteindelijk voor de veggie balletjes gegaan. Ik had toch beter de zalmburger gekozen.

‘Ah, maar dat is een mooi bed. Ahja, het kost 500€ voor de frame alleen al. Dat zal het niet worden. Dit is ook mooi, maar niet in dat kleur. Ahja, het bestaat niet in het kleur dat ik wil. En dit hier?…’ Al bij al viel de duur om een keuze te maken nog mee, aangezien het aanbod door onze specifieke wensen eerder beperkt was. Wie het graag wil weten, het is een Malm  met bedlades geworden.

‘Stap eens door zeg./ Sta eens niet in het midden van het gangpad stil aub!’ Nee, in een overvolle Ikea rondlopen is niet goed voor mijn geduld. Althans, vanbinnen was ik mij aan het opjagen. Ik ben nogal goed in minzaam blijven lachen terwijl ik mij eigenlijk kapot erger. Beroepsmisvorming waarschijnlijk.

‘Ooooh, dit kaarsensetje/ deze plant/ dit flamingoglas/ dit kussen/ … kost echt twee keer niks.  Ik heb het wel niet nodig, maar voor dat geld…’ x 1000, waardoor ik uiteindelijk aan een rekening lig om achterover te vallen. Iedere keer weer.

‘Moh, natuurlijk gaat al dat gerief in mijn auto geraken, ik heb echt een grote koffer’, nadat mijn lief zijn twijfels had geuit of mijn auto groot genoeg zou zijn.

‘Oh-ow, dat gaat er niet ingeraken’, toen we die dozen van twee meter lang effectief in die koffer wilden steken. Uiteindelijk is het wel gelukt, ook al was het gevolg dat we alletwee 40 minuten lang in een zeer ongemakkelijke positie moesten zitten tijdens de terugrit.

Een bezoek aan de Ikea, het is weer goed geweest voor een jaar. Of tot ik nog eens nieuwe geurkaarsen wil.

28459491_10215713024154085_1056008200_n

(btw: we staken dat bed in elkaar zonder ook maar één keer te ruziën of zelfs onze stem te verheffen. We zijn een topteam.)

 

Advertenties

5 gedachten over “Die keer in de Ikea

  1. Ik denk dat wij ook zo’n bed hebben. Voor David maakte het niet uit hoe het er uit zag, als het maar groot genoeg was en we kochten er een van 1.80m breed. In’t zwart. Niet het mooiste bed ever, maar wel gewoon cva :p Ik erger mij ook wel altijd aan al die slenterende mensen en vooral van die middengangstaanders. Serieus, ga gewoon aan de kant! En zijn die vegetarische balletjes niet lekker? Ik twijfel altijd maar neem dan toch de gewone :p

    Like

    1. Voor mij was het kleur heel belangrijk, omdat ik wilde dat het bij mijn andere slaapkamermeubels paste :) Die veggie balletjes zijn niet slecht hoor, maar ook niets speciaals. En ik hou niet zo van die veenbessensaus, haha.

      Like

  2. Haha, zalig beschreven! Ik neem altijd de gewone balletjes, ik vind die zo lekker! Ik was er vorige week, maar nu geven ze daar ook broccoli bij, hahaha, was ik niet zo’n fan van. Zonder die groene ondingen hadden er meer frietjes op gelegen ;-)

    Like

    1. Ik nam vroeger ook altijd de gewone, maar ik ben al meer dan 4 jaar vegetariër ;) Ik eet suuupergraag broccoli, dus ik ben daar blij mee, hihi.

      Like

Joepie, reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s