Lotte doet

Over grote vakanties die er eigenlijk geen zijn

Boeken heb ik geschreven, eindeloze woordenstromen passeerden in mijn hoofd. Daar bleven ze ook.

Ik staarde vaak naar mijn witte, lege scherm en ineens waren alle zinnen weggevlogen. Geen letter kreeg ik op papier. Soms was ik boos op mezelf daarom, andere keren dacht ik dat het helemaal niet erg was. Dan vond ik dat schuldgevoel hierover stom is en dat een hobby een hobby moet blijven, niet iets dat je slechter doet voelen dan nodig. Om daarna weer te bedenken dat ik misschien dáár een blog over moest schrijven. Mijn hoofd is één vat vol tegenstrijdige gedachten.

Ik ervaar al enkele jaren niet meer wat het is om ‘grote vakantie’ hebben, maar toch blijf mijn jaar ingedeeld in voor en na de zomervakantie. Begin juli maakte ik dus plannen, om nieuwe ervaringen op te doen met mijn nieuwe lief, om oude dingen weer wat vaker te doen of om nog andere dingen net niet meer te doen. Er kwam van alles weinig in huis en deed vooral veel andere dingen.

Het was wel de eerste keer ooit dat ik niet op reis ging, want ik had zo’n vreselijke nood aan rust en slapen. Ik kon er helaas amper van genieten door het grote verdriet en afscheid van mijn Pixie en van slapen kwam ook al weinig in huis. Die staycations die tegenwoordig zo hip zijn, ik zal het later nog eens een kans moet geven. Of niet, want het deed toch even pijn toen ik ieders zalige vakantiefoto’s zag. Tegelijkertijd besloot ik om nooit meer een tweede konijn in huis te halen, want het leed van een dierenvriend… En kort daarna besliste ik dat het misschien wel beter zou zijn voor mijn Elodie.

Ik ging naar Londen en genoot van de stralende zon en de perfecte soundtrack. Ik zorgde voor mijn nichtje, waarbij ik constant verbaasd was over hoe zo’n klein meisje in een jaar tijd zoveel kan geleerd hebben. Ik las boeken die eigenlijk niet zo goed waren en ontleende veel te grote stapels in de bib. Ik at veel en lekker, voelde aan mijn kleren dat er een rem op moest staan, maar vond de goesting niet om dat ook effectief te doen. Ik stopte met mijn 26 before 26-doelen realiseren en heb nog niet beslist of ik de draad opnieuw opneem. We kochten nieuwe gezelschapsspelletjes en spendeerden uren aan elkaar aftroeven, waarbij vooral ik het onderspit moest delven. Ik werd ineens voor het eerst tante Lotte genoemd en vond dat toch een beetje gek. Ik babbelde een hele avond en ochtend met mijn beste vriendin die ik veel te weinig zie en zong samen met haar luidkeels mee met de nooit teleurstellende hits van Westlife. Ik zat hele avonden op mijn half afgewerkte terras en verzamelde veel plaatjes op Pinterest over hoe het er binnenkort zou moeten uitzien. Ik werd verdrongen bij de panda’s in Pairi Daiza en voelde me een vogelfluisteraar bij de papegaaien. We bekeken slechte films en goeie series en ik keek/kijk elke zondagavond uit naar de nieuwe aflevering van Game of Thrones. Ik genoot vooral heel veel van het gezelschap van mijn lief en soms was dat het enige dat nodig was om mijn dag perfect te maken.

Ik zou eigenlijk willen dat de zomervakantie nooit ophoudt, om mijn gemaakte plannen niet uit te voeren en dingen te doen die ik eigenlijk niet zou doen. Want ook dat is zomervakantie, toch?

 

Advertenties

2 gedachten over “Over grote vakanties die er eigenlijk geen zijn

  1. Sinds ik een werkende mens ben, en nog geen kinderen heb, gaan alle vakanties aan mij voorbij. Mijn vakanties vallen meestal wanneer niemand anders vakantie heeft (zelfs niet mijn vriend). Ik vind dat meestal niet zo erg, maar ik mis het gevoel wel van vroeger, van een échte zomervakantie!

    Like

Joepie, reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s