Lotte reist

… naar 70 uur in Marseille. Of niet.

We boekten onze tickets nogal impulsief, na een whatsappje of drie heen en weer over hoe graag we op reis wilden gaan. De bestemming maakte niet uit, zolang het maar low budget en warm was. We kozen voor Marseille en keken enorm uit naar ons tripje samen naar het zuiden van Frankrijk. Vier dagen relaxen, een beetje dingen bezoeken en vooral veel bijkletsen.

Wisten wij veel dat we er niet zouden geraken.

Door superslechte communicatie aan de kant van de treinmaatschappij waarmee we zouden reizen, viel ons tripje in het water. Wat traantjes later besloten Ivana en ik om er toch maar het beste van te maken. Al een geluk dat het ook in België heerlijk warm was, dat maakte het verwerken van de teleurstelling iets makkelijker.

De eerste dag deden we niet veel meer, tot we ineens de tip kregen om de boot van mijn lieve nicht en haar man te lenen. We repten ons naar Oost-Vlaanderen, kregen heerlijke hapjes voorgeschoteld (groene pepers met kruidenkaas is to die for!) en knuffelden met de nog steeds koddigste baby van het universum. Eén blik op Olivia en ik was Marseille alweer vergeten.

Eva tipte ons nog over een nieuw restaurantje in het centrum van Gent en toen bleek dat het ook open was op de nationale feestdag, werd al snel beslist dat we het zelf eens zouden gaan uittesten. Le Botaniste is een ware aanrader. Supermooi en hip interieur, overheerlijk eten, een schappelijke prijs en vooral: volledig vegetarisch! Wat een verademing om eens uit het volledige menu te kunnen kiezen in plaats van kunnen kiezen uit salade met geitenkaas en salade met mozzarella. *insert wink*

Met gevulde magen sleurden we de boot de Watersportbaan in. Ik had al visioenen over hoe we het water in zouden kantelen en we zouden stinken als de pest, maar wonder boven wonder bleven we netjes in de boot. We hadden wat moeite om in een rechte baan te blijven (die stroming!) en werden duizend keren voorbij gestoken door veel snellere roeiers/suppers, maar kanoden uiteindelijk toch maar netjes naar de Graslei. Niet dat we daar lang van de Polé Polé genoten hebben. Die rondvaartbootjes voor de toeristen waren een beetje angstaanjagend, dus echt op ons gemak zaten we daar niet. De terugkeer ging een pak vlotter en toen we na tien kilometer varen weer aan wal stonden, had ik het gevoel dat ik meer spieren gekweekt had dan de gemiddelde fitnesser. Helaas.

PhototasticCollage-2016-07-28-12-19-02

De dag erna reden we naar Antwerpen om te shoppen, waar ik voor het eerst eens wat hoger keek dan de winkels zelf. Heeft iemand er al eens op gelet wat voor mooie gebouwen er op de Meir staan? Onze buit bleek bijzonder klein uit te vallen, want we blijken onze voorkeur voor veel te dure spullen te delen. Onbetaalbaar trekt aan, blijkbaar.

De volgende dag gingen we decadent dure cocktails drinken in Oostende, want daar wachten mijn vier babysitkindjes ‘s avonds op ons. Nadat we ons verbaasden over de prijs, besloten we er toch elk twee te drinken onder het mom van ‘in Marseille hadden we veel meer geld uitgegeven!’. Zelfrechtvaardiging en zo.

PhototasticCollage-2016-07-28-12-17-29PhototasticCollage-2016-07-28-12-20-36

En ineens was het zondag. Ivana had nog een reis van zeven uur voor de boeg, dus passeerde onze laatste voormiddag samen heel snel. Het is dat we zo ver van elkaar wonen, want anders zou ik veel sneller eens afspreken met mijn Nederlandse pennenvriendinnetje sinds jaar en dag. Gelukkig is zij net verhuisd en komt mijn nieuwe woning ook steeds meer in zicht, dat is een extra reden om elkaar te zien.

We zijn dan wel niet in het zuiden van Frankrijk geraakt, maar mijn verlof is toch op een aangename manier verlopen.  Van Parijs naar Rijsel naar Gent naar Oostende. Het was de moeite.

 

Advertenties

8 gedachten over “… naar 70 uur in Marseille. Of niet.

  1. Marseille staat ook op mijn verlanglijstje (het plan is momenteel om dat met een vriendin te doen terwijl mijn vriend – volgend jaar of zo – de keuken installeert). Hopelijk geraken wij er dan wel. :-)
    Goed dat jullie er toch nog het beste van hebben kunnen maken!

    Like

  2. Ale, zo stom van die treinmaatschappij! Hopelijk hebben ze jullie toch vergoed of zich op zijn minst deftig verontschuldigd voor de miscommunicatie?!

    Al is citytrippen in eigen land ook wel eens leuk: ik moet toegeven dat ik dat pas nu ik in het buitenland woon, vaker probeer te doen. Vroeger veel te veel een houding van “och ja, daar kan ik altijd naartoe” om er dan meestal gewoon nooit te geraken :-) In dat opzicht was een tijdje in Antwerpen wonen in juli wel tof (inderdaad: schone gebouwen op de Meir!).

    Like

Joepie, reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s