Lotte verhuist

Wat ik niet had gedacht toen ik zei dat ik ga verhuizen

KMGC56X3AO

Zoals ondertussen wel al geweten is, heb ik na lang wikken en wegen beslist om in september op mijn eentje te gaan wonen. Terwijl ik de laatste weken stuiter van verlangen tot het zover is, weet ik nu al zeker dat ik het toch moeilijk zal vinden om mijn slaapkamer en al die vertrouwde geluiden niet meer te horen en te beseffen dat mijn slaapkamer niet meer ‘mijn’ slaapkamer zal zijn. Broer T heeft het geluk dat hij nog altijd een bed heeft staan thuis en daarom hier regelmatig kan slapen, maar hij woont dan ook op 125 km van huis. Ik verhuis naar … 15 meter verderop. In het weekend nog eens in het ouderlijk huis komen slapen, zou dus redelijk ridicuul zijn.

Anyways, sinds ik bekend heb gemaakt dat het over een paar maandjes zover is, kwam ik enkele dingen te weten. Ik wist bijvoorbeeld niet:

  • Dat het zou moeilijk zou zijn om te beslissen welke kleur mijn muren zullen krijgen

Eerst was ik superhard overtuigd dat ik mijn muren in het groen zou zetten. Dat is nu eenmaal mijn lievelingskleur en wie ooit op mijn vroegere koten is geweest, is er zich vast nog van bewust dat zowat alles in groene tinten was gehuld. Toen kwam ik echter tot het inzicht dat dat wel leuk is voor een kot, maar dat groene muren misschien toch iets te veel van het goede zou zijn. Ik wil namelijk dat mijn huisje kleurrijk, maar ook rustig is. Dat idee werd dus geschrapt.

Daarna was ik er een hele tijd van overtuigd dat ze roze zouden worden. Voor jullie haren op jullie armen recht gaan staan: ik wou het zo licht van kleur dat je eerst zou denken dat het wit is, maar er dan een roze schijn op zou zien. Ik vind de combinatie van grijze meubels met roze accenten namelijk helemaal de max en had dan ook al een duidelijk beeld van wat ik wou in mijn hoofd Ik sloeg aan het Pinteresten en werd telkens enthousiast als ik iets vond dat behoorlijk aan mijn verwachtingen voldeed.

Helaas. Ik ging kleurkaartjes halen, deed veel inspiratie op, maar telkens bleek er iets fout te zijn. In de praktijk komt het erop neer dat ik nooit op een roze stootte dat ik licht genoeg vond. Telkens was het te veel aanwezig en deed het mij te veel denken aan een Barbiehuis. Ik ben misschien wel een echt meisje-meisje, maar niet eentje van 5 jaar. Idee ‘roze muren’ werd dus met een beetje pijn in het hart geschrapt.

Momenteel twijfel ik tussen de muren lichtgrijs met een geometrische vorm in een kleurtje op één muur en witachtig grijs (als dat bestaat?) met één muur in behangpapier. Zucht. Ik ben er dus nog lang niet over uit. Tips zijn welkom!

  • Dat zoveel mensen zouden willen weten hoeveel huur ik moet betalen

I kid you not, echt véél mensen vragen me dat, zeker als ze horen dat ik in het appartement van mijn ouders ga wonen. Vaak veronderstellen ze dat ik er gratis mag verblijven. Raar, vind ik. Ik heb nog twee broers, dan zouden ze ook hun huur of afbetaling moeten betalen. Dat is toch niet mogelijk? En bovendien vind ik het ook vreemd dat mensen de vraag naar de huurprijs zomaar in mijn gezicht smijten. Ik ben niet van het type dat geldzaken taboe vindt (want behoorlijk wat mensen weten hoeveel ik verdien), maar ik vraag toch ook niet aan hen hoeveel hun huis heeft gekost? Ik ben er trouwens zeker van dat meer van de helft geen antwoord zou willen geven, dus waarom zou ik dat dan wel doen?

  • Dat ik een paar schoenen zou laten staan, omdat ik wat wil sparen voor mijn meubels

Mijn grootste zwakke plek. Ik heb eraan weerstaan. Ik zag werkelijk een prachtig paar, maar ze waren helaas nogal prijzig. Met veel moeite en overtuigingskracht is het bij bekijken gebleven, met mijn gewenste zetel in het achterhoofd. Dat is me dus nog nooit gelukt hé. Zelfs als ik voor iets spaarde, kon ik tot nu toe nooit weerstaan aan schoenen waar ik meteen verliefd op werd. Yes, ik word volwassen!

  • Dat ik het zou aandurven om op mijn eentje te gaan wonen

Ik heb in mijn leven nog maar één keer alleen gewoond en dat is mij absoluut niet goed bevallen. Het was toen broer T besloot om naar Finland te vertrekken en ik ineens een semester alleen op kot zat, na anderhalf jaar samen te wonen. Door het verdriet en de eenzaamheid ben ik toen kilo’s afgevallen. Ik had toen besloten dat ik nooit van mijn leven alleen zou wonen, maar nu heeft mijn drang naar vrijheid en zelfstandigheid het toch gewonnen. Ik ben ondertussen natuurlijk ook 5 jaar ouder en ging al twee keer in mijn eentje voor lange tijd naar het buitenland. Dat verdriet en de eenzaamheid zullen er dus niet meer zijn, maar die kilo’s afvallen? Dat blijft welkom ;-)

Zijn er dingen die jij ervaren hebben toen je verhuisde en die je op voorhand niet had gedacht? Laat het mij zeker weten, misschien is het ook voor mij herkenbaar!

(bron foto: Stocksnap)

Advertenties

22 gedachten over “Wat ik niet had gedacht toen ik zei dat ik ga verhuizen

  1. Dat van die muren is zo herkenbaar! Wij hebben er een laag witte primer op geschilderd omdat het nieuwbouw was en dat eerst allemaal goed moet drogen en zich zetten. We waren van plan om het jaar daarop dan definitief te schilderen en dat gaf ons tijd om na te denken, want we hadden echt geen idee over wat zou werken. We zijn nu 5 jaar verder en het is nog altijd wit ;-). Ik hoop dat we het bij ons huis rapper gaan doen maar ook daar beginnen we met wit en zien we wel wanneer de inspiratie toeslaat. Ik stond er vooral van versteld hoe emotioneel ik was toen ik het huis uitging, ik stond al te snotteren toen ik kaartjes kreeg om me proficiat te wensen met mijn nieuwe woonst. Gelukkig gaat dat normaal gezien na een paar dagen gewoon weer over en wil je niets anders meer dan je eigen ding kunnen doen in je eigen appartement. Succes!

    Like

    1. Toen ik met mijn (ex-)lief samenwoonde, hadden we gelukkig dat probleem niet. Toen was het allemaal in een mooi kleur geschilderd, haha. Ik ben benieuwd hoe emotioneel ik zal zijn. Ik, die al bij het minste bleit ;) Bedankt!

      Liked by 2 people

  2. Gelukkig heb ik geen probleem qua muurkleur. :) En inderdaad, wat iedereen toch heeft met de kostprijs van iets. “Een duur bad hé?”. Hupakee. Inmiddels zeg ik het gewoon vlakaf. Boeit me niet dat ik mensen voor de borst staat als ik het heb over mijn bad van 5.000 euro.

    Liked by 1 persoon

    1. Daar dacht ik ook aan, maar vaak vind ik een roze tint wel mooi op zich, maar blijkt het lelijker uit te vallen eens je grote oppervlakten ziet met dat kleur. Ik ben gewoon erg picky, denk ik ;)

      Like

  3. Allereerst een hele late succes met verhuizen! :-)
    Wat ik nog weet van verhuizen is, dat ik meer dozen met spul had dan dat ik had ingeschat… zie het dan maar eens allemaal kwijt te raken in je huis,,haha.

    Like

  4. Haha, wat grappig! Maar je hebt wel gelijk. Mijn zusje koop allerlei mooie make-up producten en ik moet van dat geld boodschappen doen. Balen… Maar het heeft ook wel heeeeel veel voordelen om je eigen plekje te hebben.

    Like

  5. Haha, dat van die schoenen :-)

    Veel tips qua muurkleur kan ik je vrees ik niet geven, bij ons is alles bewust gewoon wit. Bij jouw opties trekt dat lichtgrijs mij dus het meeste aan ;-) Heeft natuurlijk ook wel het voordeel dat je je dan bij de rest van de ruimte (gordijnen, kussens, deco) met roze en/of groen kan laten gaan en dat al eens makkelijker kan wisselen.

    Liked by 1 persoon

      1. Wij hebben gewerkt met kleurrijke accessoires: in de living hebben we bijvoorbeeld rode kussens en een plaid met veel kleurtjes in de zetel, een rode schaal… (en geven de boeken in de kast ook al veel kleur). Al houden wij wel van veel wit en clean, dus kan mij inbeelden dat sommigen het bij ons desondanks té clean zullen vinden :-)

        Liked by 1 persoon

Joepie, reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s