Lotte is

Ik hou mij op deze blog zoveel mogelijk weg van de actualiteit. Natuurlijk heb ik over de meeste zaken wel mijn mening, maar ik voel me niet genoodzaakt om er hier over te praten.

Maar toch, vandaag wil ik wel iets schrijven. Ik ben namelijk enorm aangedaan door wat gebeurde in Brussel. Van werken kwam nog niet veel in huis: mijn ogen zitten vastgeplakt aan deredactie.be en mijn gedachten zijn ver weg van ateliers voorbereiden en administratie in orde brengen.

Het scheelde namelijk niet veel of mijn moeke was erg nauw betrokken geweest bij de aanslag in het metrostation, want Maalbeek ligt vlak naast het gebouw waar ze werkt. Moeke is er gelukkig aan ontsnapt en ook haar collega’s zijn oké, maar ik kan jullie verzekeren dat ik nog nooit zo blij ben geweest om een sms van haar te krijgen.

Wat we aan zulke gruweldaden moeten doen, dat weet ik niet. Ik heb er geen pasklaar antwoord op en dat bestaat volgens mij ook niet. Natuurlijk hoorde ik hier alweer uitspraken als ‘allemaal buiten!’, maar daar geloof ik niet in. Ik weet het niet, wat er moet gebeuren…

Mijn gedachten zijn bij iedereen die nog niets gehoord heeft van familie of vrienden en bij de slachtoffers.

554092_10151220671279870_1900089486_n
Het is een oude foto en we zien er alletwee verkleumd en verwaaid uit, maar dat speelt nu eventjes geen rol. Ik ben allang blij dat we nog steeds zulke foto’s zullen kunnen nemen :-)
Advertenties

5 gedachten over “

  1. Het is inderdaad verschrikkelijk. Ik werkte daar vroeger vlakbij. Een vriendin van mij neemt alle dagen die metro. Ik heb al de hele morgen allerlei vrienden proberen bereiken die in Brussel werken, gelukkig is iedereen ongedeerd. En dan te denken dat er mensen zijn die wel slecht nieuws gaan te horen krijgen… Afschuwelijk gewoon.

    Like

    1. Ja, ik ben zo blij dat ik mijn moeke vanavond gewoon ga kunnen knuffelen. Ik mag er niet aan denken dat er mensen zijn die dat niet meer zullen kunnen doen. :'(

      Like

  2. Oef, gelukkig dat je moeke ok is! Het voelde deze voormiddag ergens zo overdreven om een “gij ok?” berichtje te sturen naar mijn broer (want uiteindelijk: wat is de kans he?), maar tegelijk was ik heel opgelucht te horen dat met hem – en alle anderen – alles in orde is. Een geluk dat hij een uur ervoor op de metro zat en geen uur later…

    Liked by 1 persoon

Joepie, reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s