Lotte reist

Wat ik ontdekte in Groningen

Vorige week was het dan eindelijk zover. Ik vertrok naar Groningen, om daar vier dagen lang de toerist uit te hangen en mijn verjaardag te vieren. Uiteindelijk heb ik vooral veel gechilld met Ivana en weinig toeristische dingen gedaan, maar eigenlijk vond ik dat perfect. Gewoon eens vier dagen lekker niets doen, dat deed deugd.

Hoewel ik als prille tiener al eens in Groningen was geweest, was ik zowat alles vergeten. Ik kon me geen voorstelling meer maken van de stad en had enkel nog een idee van het dorp waar Ivana opgroeide. Ik deed dan ook de ene ontdekking na de andere.

Ik ontdekte dat…

  • 6,5 uur op de trein zitten best meevalt, hoewel ik er de dag erna een stijve kont aan overhield. Maar daar lees je in een andere post meer over.

 

  • Je in Groningen lekker en voor weinig geld kan eten.

Zo’n vijf minuten na mijn aankomst in het station zag ik een eetgelegenheid die meteen mijn aandacht trok. Je zag namelijk al van ver dat de binnenmuren felgroen waren geverfd en het hoeft dus ook niet te verbazen dat ik meteen besliste dat ik er in de komende dagen eens wilde binnenstappen. Toen daarna ook nog eens bleek dat het een taartjesparadijs is (met de toepasselijke naam Toet), was ik meteen helemaal in mijn nopjes. De moelleux met witte en melkchocolade smaakte erg goed, maar voor degenen die wat minder van zoet houden, zijn er ook hartige taarten te vinden. Aanradertje!

10471090_581162088663142_4558338393648870417_n

De avond voor mijn verjaardag wilden Ivana en ik graag in Da Vinci gaan eten, naar verluidt het beste Italiaanse restaurant van de stad. Aangezien ik zo van pizza hou, was ik graag hun creaties gaan proeven, maar helaas waren alle tafeltjes tot laat in de avond volzet. Hun imago van lekkerste Italiaanse restaurant zorgt natuurlijk ook voor een enorme populariteit. Even een miniteleurstelling, maar daarna beslisten we om in ’t Zwart Schaap te dineren. Hun kaasfondue was overweldigend zwaar, maar om je vingers van af te likken. Ik bleef maar eten, puur uit goesting. Wie had ooit kunnen denken dat komkommer met warme, oude kaas zo lekker zou zijn?

Omdat we nu ook weer niet zo decadent leven dat we elke dag op restaurant gingen, flanste Ivana op donderdagavond een heerlijk gerecht in elkaar. Ze maakte ciabatta’s met spinaziepesto, avocado, rucola en zalmburgers. Zó lekker. Dat gerecht probeer ik zeker weten ook thuis nog eens uit.

  • Je er ook heel leuk kan shoppen

Met een vriendin die zo verzot is op shoppen als Ivana, kwam het ook niet als een verrassing dat we de uitgebreide winkelstraat van de stad een bezoekje brachten. Al bij al vielen mijn aankopen goed mee. Ik nam namelijk vooral heel veel kaartjes mee naar huis. Tot mijn eigen grote verbazing kocht ik geen enkel paar schoenen! Zou ik ineens toch een stagnatie in mijn verslaving kennen?

Waar ik per ongeluk wel veel geld spendeerde, was boekhandel Riemer. Bij het binnenkomen was ik meteen betoverd door het mooie interieur en ik heb er dan ook heel wat tijd versleten. Ineens stond ik met vier boeken in mijn handen aan de kassa, woeps. Ach, het was mijn verjaardag. Dan mag dat.

BoekhandelRiemerEdwindeGraaf22

Nog zo’n winkel waar ik me helemaal thuis voelde, was de Sostrene Grene. Ik heb geen idee of die keten ook in België vestigingen heeft, maar ik zou in elk geval voorstander zijn om het ergens in West-Vlaanderen te openen. Scandinavische interieurspullen zijn altijd mijn kopje thee.

Ten slotte ontdekte ik ook nog dat de V&D (hetzelfde principe als de Inno in België) een gevaarlijke winkel is voor mij, want ze hebben er waarlijks alles. De kelderverdieping was volgestouwd met postkaartjes, kerstversiering en notitieboekjes. De hemel op aarde!

En ik kwam er ook nog achter dat verkoopsters in een kerstwinkel nogal raar gedrag stellen. De vrouw aan wie ik een prachtig gedetailleerd kerstornament in de vorm van een hoorn kocht, probeerde waarschijnlijk een soort gesprek met mij te voeren, maar eigenlijk was het alleen maar heel ongemakkelijk, want wat ze zei sloeg helemaal op niets. Ik was blij om weer buiten te staan.

  • Dat Groningen op zich een vrij grote stad is, maar dat het helemaal niet zo voelt

Op zaterdag maakten we een fietstochtje door de stad. Dat heb je dan natuurlijk met twee fietsliefhebbers. Het was voornamelijk de ideale manier om het centrum snel te kunnen doorkruisen, want alles te voet doen is niet zo aan mij besteed. Groningen is voor mij eigenlijk een stad waar ik me meteen thuis zou voelen. Het is groot, maar het is helemaal niet druk. Het sfeertje doet me denken aan Gent, maar dan zonder al dat verkeer. Moest het niet zo ver van mijn geliefde West-Vlaanderen zijn, zou ik nog nadenken over een verhuis.

Mijn verjaardagsweekend ging voorbij zoals alle leuke dingen: veel te snel. Bedankt Ivana, voor de leuke dagen :-)

WP_20151211_001

 

Advertenties

5 gedachten over “Wat ik ontdekte in Groningen

    1. Echt hele rare dingen die op niets sloegen. Eerst zei ze iets van ‘zeg nog eens iets’. Ik dacht dat ze dat zei omdat ik natuurlijk een ander accent heb dan de Nederlanders, maar dat bedoelde ze niet. En daarna zei ze na iedere zin ‘ik plaag je maar’ en zo van die dingen, hoewel ze helemaal niets plagerigs had gezegd. Echt een heel awkward gesprek.

      Like

    1. Ik weet niet meer hoe het heette of at de straat was, maar het was een winkeltje dat waarschijnlijk slechts tijdelijk bestaat, want ze verkochten uitsluitend kerstmateriaal en het zag er nogal geïmproviseerd uit :-)

      Like

Joepie, reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s