Lotte doet

Beetje foto’s, beetje onzin: deel IV

Deze week stond volledig in het teken van schrijven. Helaas behoorde mijn blog niet tot de dingen die geschreven moesten worden, dus moest ik die tegen mijn zin wat verwaarlozen. Om het goed te maken, heb ik toch snel weer een ‘dit gooi ik online als ik niet veel tijd heb’-artikel in elkaar gebokst. Excuses voor de slechte fotokwaliteit, de front camera van mijn gsm is niet bepaald top.

Een beetje foto’s en een beetje zever van de afgelopen dagen op een rij:

InstagramCapture_d8b55288-c997-4edc-afd8-03ae2d055448
Wie wordt niet blij van zonnebloemen?

PhototasticCollage-2015-08-09-12-00-19

PhototasticCollage-2015-08-09-12-01-40

PhototasticCollage-2015-08-09-12-08-16

PhototasticCollage-2015-08-09-12-09-55

Soms heb je niet meer nodig dan een paar rennertjes, een pak kaarten en papiertjes met gegevens van wielrenners op. Mijn jongste broer is dan ook de beste in het verzinnen van wielerspelletjes waardoor we ons een paar uur ferm geamuseerd hebben met elkaar de loef afsteken. ‘Mijn renner heeft 86 op klimmen.’, ‘Phah, ist alles? De mijne 94.’ Anyways, stoefen is dus niet altijd slecht.

Spontane barbecues met je nichten zijn de max. Als je daarbij ook nog eens een vegetarische burger ontdekt die echt ongelofelijk lekker is, is de opzet natuurlijk al helemaal geslaagd. Een paar uur daarvoor had nicht H. speciaal voor ons wafels gebakken, dus ik heb weer gegeten dat het geen naam heeft. En ja, dat zie je goed. Mijn wafel heeft een hostie met een portret van Barbie.

Het boek Ventoux lezen van Bert Wagendorp en de hele tijd in gedachten teruggeslingerd worden naar vorige zomer, waarbij je met bloed, heel veel zweet en bijna tranen de top van die berg bereikte. Toen ineens de Col de la Madeleine voorbij kwam in het verhaal, bonste mijn hart bijna uit mijn lijf van blijdschap, want aan dat heuveltje heb ik veel herinneringen. Iets met lama’s en in het pikkedonker moeten afdalen op steile weggetjes. Waarom ik het in godsnaam nodig vond om mijn fiets op te heffen bij het naambordje, dat is mij nog steeds een raadsel.

En nog twee feitjes om af te ronden:

Ik heb het allerkoddigste (en lenigste!!) nichtje ever.

Een selfie proberen te nemen met een konijn dat vrij rondloopt in de tuin (sorry, moeke!) is bijna onbegonnen werk. Geduld is the key.

Advertenties

Joepie, reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s