Lotte is

‘Trek het u niet aan’

Trek het u niet zo aan.

Zo erg is dat toch niet?

Je moet er niet zo mee inzitten.

Moet je je daarom zo slecht voelen?

Wat je net gelezen hebt, zijn vier voorbeelden van zinnen die ik al heel vaak heb gehoord. Allemaal goedbedoeld, dat wel, maar voor mij niet leuk om te horen. Ik vind het namelijk erg moeilijk om mij iets niet zo aan te trekken of er niet zo mee in te zitten of mij minder slecht te voelen.

Als ik onrecht zie gebeuren, als ik enorme spanning voel hangen, als ik mensen ruzie zie maken, als ik een fout heb gemaakt, als het resultaat van een actie niet zoals verhoopt is… Ja, dan trek ik dat mij enorm aan. Ik krijg buikpijn van ruzies, zelfs als ik er niets mee te maken heb. Ik maak me verschrikkelijk kwaad over onrecht tegen mensen en dieren. Ik lig soms nachten wakker omdat ik zo bang ben om te falen.

Jarenlang heb ik, samen met mijn familie en anderen, gedacht dat ik gewoon gevoelig ben en ik voelde mij ook regelmatig een aanstelster, hoewel ik mijn emoties nooit uitte om aandacht te krijgen. Ik vroeg me af waarom ik nooit iets gewoon van mij af kon laten glijden. Als anderen ruzie maken, hoef ik mij daar toch niet slecht om te voelen?

Na een gesprek met één van mijn collega’s op mijn stageplaats, zocht ik online informatie op en bam. Ineens wist ik perfect wat bedoeld wordt met ‘de puzzelstukjes vielen op hun plaats’.

Ik ben hoogsensitief.

Nadat ik de test deed waarbij bleek dat ik in een zeer hoog percentage hooggevoelig ben, leerde ik ineens dat heel veel van mijn eigenschappen waarvan ik dacht dat ze gewoon bij mij hoorden, toe te schrijven zijn aan HSP. Het feit dat ik alle mogelijke emoties zo sterk beleef, heeft dus niets te maken met ik die me aanstel. Dat was eerlijk gezegd een enorme opluchting. De gedachte ‘ik ben dus niet abnormaal’ ging heel vaak door mijn hoofd in de dagen waarop ik me verdiepte in de materie.

Eindelijk vond ik een verklaring waarom ik zo moeilijk tegen grote drukte en veel lawaai kan. Ik ben heel graag onder het volk en ben niet bang om naar feesten, recepties en andere sociale aangelegenheden te gaan, maar op een bepaald moment ben ik óp. Van de ene minuut op de andere kan ik al dat door elkaar gepraat niet meer aan, kan ik die overdaad aan prikkels niet meer verwerken en voel ik mij ineens zo uitgeput dat ik niets liever wil dan ergens ver weg kruipen waar het stil en donker is zodat ik weer tot rust kan komen. Meestal is het dan ook zo dat ik bij de aankondiging dat ik naar huis ga ook echt vertrek en geen tien minuten meer blijf napraten. Elk moment langer in die drukte voelt als een verschrikking. Op familiefeesten (mijn familie aan moekes kant houdt nogal van babbelen en om ter luidst vertellen) geniet ik enorm van het gezelschap, maar ik moet er regelmatig eens van tussenuit knijpen. Efkes vijf minuutjes op een rustige plaats gaan zitten en snel ontprikkelen voor ik mij weer in het feestgedruis meng. Ik ben dan ook altijd blij als ergens dieren in de buurt zijn. Bij hen kom ik helemaal tot rust, want als zij voelen dat je opgejaagd ben, gaan ze zich ook zo gedragen. Mijn twee konijntjes zijn dus niet alleen leuke huisdieren, ze werken voor mij ook therapeutisch.

Hetzelfde heb ik met harde geluiden. Ik vind snel dat muziek te luid staat, soms in die mate dat ik me op niets anders kan concentreren of zelfs slechtgezind word, terwijl anderen het volume absoluut niet storend vinden. Zelfs mijn enorme reukzin wordt door HSP verklaard. Blijkbaar zorgt hooggevoeligheid ook voor extreem goed werkende zintuigen.

Misschien wat raar om te lezen voor degenen die mij goed kennen: op reis gaan is voor mij ontzettend uitputtend. Uiteraard doe ik het enorm, enórm graag en ik geniet van elk moment en doe niets liever dan steden ontdekken, maar na een hele dag die prikkels opnemen en allerlei nieuwe dingen zien, kan je mij ’s avonds bijeen vegen. Je zal mij dan ook nooit tot een gat in de nacht op café vinden of in een nachtclub dansend terugvinden in het buitenland. Geef mij maar een hele dag rondlopen, ontdekken en regelmatig een terrasje en lekker restaurant om dan na twaalf uur nog even wat te lezen in mijn bed. Klinkt voor zo’n jong meisje als ik waarschijnlijk ongelofelijk saai, maar elk zijn voorkeur. Gelukkig heb ik al wat mensen gevonden die ook het liefst op deze manier op reis gaan.

Ik vond ook een verklaring voor het feit dat ik zo plichtsbewust ben en snel teleurgesteld word door mensen. Een belofte is een belofte en ik doe er alles aan om die na te komen, zelfs als het mij niet goed uitkomt of ik er absoluut geen zin in heb. Het gebeurde dan ook al meer dan ik zou willen dat mensen mij diep teleurstelden door hun beloftes niet na te komen. Ik heb nooit kunnen begrijpen waarom je loze beloftes zou maken, als je op voorhand al weet dat je die toch niet zal vervullen.

Dat ik snel teleurgesteld ben in mensen, uit zich heel vaak in vriendschappen. Zo doe ik altijd heel veel moeite om een vriendschap in stand te houden, maar vaak heb ik het gevoel dat het allemaal van één kant moet komen. Na het zoveelste verdriet over iemand die veel minder moeite deed, heb ik geleerd om er zelf ook niet meer zo’n berg energie in te steken.

En mijn faalangst? Dat hangt er blijkbaar ook mee samen, hoewel ik de voorgaande eigenschappen zelf nooit had gelinkt aan mijn enorme angst om iets niet goed te doen, om fouten te maken in het bijzijn van anderen en aan de zenuwen die ik heb als iemand op mijn vingers staat te kijken waardoor ik minder goed presteer. Danzij intensieve therapie is die faalangst al wat verminderd, maar ik ben er nog lang niet.

Is het dan alleen maar een vloek, hoor ik je vragen. Nee, helemaal niet. Ik kan natuurlijk alleen maar voor mezelf spreken, maar ik vind dat er ook voordelen zijn aan hoogsensitiviteit.

Zo heb ik een goed oog voor detail en andermans gevoelens. Dat zorgt er niet alleen voor dat ik taken nauwkeurig uitvoer, maar ook dat ik veranderingen in het uiterlijk van personen snel opmerk (dat leidt tot complimentjes en een goed gevoel bij die persoon. Score! ;-) ), maar ook een verandering in de stemming snel voel. Daardoor kan ik snel reageren en zorgen dat de situatie niet uit de hand loopt. Vaak nog voor iemands veranderende gemoedstoestand door anderen werd opgemerkt, heb ik er al voor gezorgd dat het zich niet doorzet. Ik hoef je niet te zeggen dat deze eigenschap erg handig is als hulpverlener. Tegelijkertijd is dit toch ook weer een valkuil. Soms word ik zo meegetrokken in iemands gevoelens dat mijn eigen stemming helemaal omslaat. Humeurschommelingen, ze zijn mij niet vreemd.

Verder zorgt HSP er ook voor dat ik interesse heb in enorm uiteenlopende zaken, van interieurdecoratie over wetenschap tot spiritualiteit en mindfulness. Wie in mijn boekenkast/e-reader kijkt, vindt boeken over allerhande onderwerpen en vaak vind ik ze allemaal even boeiend. Er zijn eigenlijk maar weinig dingen waarin ik ab-so-luut niet geïnteresseerd ben, zoals auto’s, wiskunde en financiën. :-) Ik heb een zeer levendige fantasie, voel de behoeftes van kinderen goed aan, ben graag creatief bezig… Ja, ik zie ook veel positieve kanten.

En om af te ronden over de voor- en nadelen wil ik graag besluiten met hetgene waarmee ik ben begonnen: de emoties. Ik heb er lang over gedaan om blij te zijn met mezelf en met hoe ik alles ervaar, maar met de nodige therapie slaag ik daar steeds beter in.  Ja, ik beleef negatieve gevoelens een pak sterker dan de doorsnee mens, maar het zorgt er ook voor dat ik de positieve gevoelens ook veel sterker voel. Ik kan zo intens gelukkig zijn met iets kleins dat anderen waarschijnlijk wel eens dachten dat ik precies manisch ben, haha. Maar die pieken van geluk en blijdschap, dat maakt de diepe dalen veel draaglijker. En eerlijk? Ik denk dat veel mensen een saaie innerlijke beleving hebben in vergelijking met mij ;-)

Ten slotte wil ik mezelf even opwerpen als spreekbuis van alle hoogsensitieve personen, of ze nu introvert zijn of net zo extravert als ik. Ik wil iedereen vragen om astublieft begrip op te brengen. Het kan niet gemakkelijk zijn om je in te leven in iemand die anders is dan jij, maar word astublieft niet boos of ongeduldig als de HSP’er zich even wil terug trekken om aan de prikkels te ontsnappen of als hij/zij volgens jou veel te sterk reageert op een bepaalde situatie. Ik heb het geluk dat mijn gezinsleden mij nooit belachelijk maken, zoals die keer dat ik in het station begon te huilen omdat ik hoorde dat iemand een einde aan zijn leven had gemaakt door zich op de rails te gooien. Of zoals vorige week, toen ik mee zat te wenen met Geschke omdat hij zo blij was dat hij een touretappe had gewonnen. Ik kan alleen maar hopen dat andere HSP’ers ook zoveel geluk hebben met hun familie en vrienden als ik en dat zij nooit ofte nimmer uitgelachen worden of zich onbegrepen voelen. Begrip, dat is het enige dat ik vraag.

Wie graag meer wil weten, kan terecht op deze website van HSP Vlaanderen.

e905b10b161e7854bf0e4ead66c44698

Advertenties

9 gedachten over “‘Trek het u niet aan’

    1. Hallo S.,

      Bedankt voor je reactie. Er is inderdaad soms weinig begrip voor, maar weet, je bent niet alleen. Als je er graag wat meer over wil praten, dan laat je maar iets weten en dan stuur ik je een privémailtje.

      Like

  1. Wat is dit fijn om te lezen! Ik herken mezelf hier in. Ik heb een tijdje gedacht dat ik depressief was. Maar, ik kon geen echte aanleiding hiervoor vinden. Ook dacht ik, dat ik misschien ‘gewoon saai’ was, maar ook daar kon ik mezelf niet in vinden. Toen kwam ik via Social Media een stukje tegen over HSP. Wauw, er ging een wereld voor mij open. Bijna alles kwam mij zo bekend voor. Fijn dat we niet alleen zijn! :-) Mocht je zin hebben in wat contact, je kan mij altijd een bericht sturen!

    Liked by 1 persoon

  2. Wat een mooi stukje over hooggevoeligheid, Lotte!
    Ook voor mij is veel van wat je beschrijft herkenbaar. Ik kwam er jaren geleden achter dat ik hooggevoelig ben, en al ondervind ik er af en toe wel eens ‘last’ van, het is deel van wie ik ben en zorgt er volgens mij voor dat ik bewuster in het leven sta en veel dingen intenser beleef.
    Ik hoop dat veel mensen die net ontdekken dat ze hoogsensitief zijn je tekstje lezen. Herkenning kan zo belangrijk zijn.

    Like

      1. Heb vandaag over HSP gelezen omdat ik voel dat ik ook heel kwetsbaar ben, maar continu voor iedereen goed wil doen. Dat zit helaas in mijn karakter. Zelf ben ik heel verlegen en toen mijn zuster overleed een maand geleden, kon ik het echt niet meer houden. Continu huilen en was met een vriendin die asperger heeft en probeerde voor haar alles goed te doen. Nu zondag zullen we elkaar terug zien, bowlingtornooi Aalst. Voel me onbegrepen en hierdoor lachen ze me uit natuurlijk. Heb gedurende 6 weken in een psychiatrisch ziekenhuis verbleven waar ze Autisme hebben vastgesteld, maar eigenlijk HSP. Lees momenteel wel het boek ‘Werken aan je asperger relatie’ en sommige van die onderwerpen herken ik tot mezelf.

        Like

        1. Bedankt voor je reactie, Philip. Hopelijk vind je je kracht weer terug en één ding is zeker: je bent niet alleen.
          Heb je al eens een boek van Elaine Aron gelezen? Zij heeft zich gespecialiseerd in HSP en ik vond haar boeken bijzonder herkenbaar.

          Like

  3. Au wat herkenbaar! Ik ben 27 en worstel er eigenlijk van kinds af aan al mee, in vlagen. In zwaardere periodes laten de negatieve kanten van HSP zich bij mij nog sterker zien, waardoor deze periodes voor mij nog zwaarder worden. Ik moet deze cirkel steeds zien te doorbreken en dat lukt niet altijd even goed. Door psychologen etc heb ik me nooit begrepen gevoeld, die blijven namelijk vooral hameren op de typische “trek het je niet zo aan”. Hopelijk leer ik er op latere leeftijd beter mee om te gaan.

    Like

Joepie, reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s