Lotte doet·Lotte reist

Aan het strand van Oostende…

Wie zich afvroeg waarom ik afgelopen week nogal afwezig was op mijn blog, biedt dit artikel een antwoord. Ik bracht namelijk de hele week door aan de zee met mijn vier favoriete babysitkindjes. Net als vorig jaar vroegen de ouders of ik zin had om mee te gaan en ik zou wel erg dom zijn om zo’n mooi voorstel af te slaan. Dat dat ervoor zorgde dat ik amper thuis ben geweest sinds mijn terugkeer uit Spanje, maakte me helemaal niets uit.

Zondagavond kon ik ze eindelijk weer in mijn armen sluiten, de vier lieverds. Wat heb ik hen de afgelopen maanden gemist. Aangezien ik héél vaak bij hen ga babysitten, was het aan beide kanten afkicken geblazen van ons veelvuldige contact. Het werd deze week dan ook helemaal goedgemaakt.

Helaas werkte het weer heel wat minder mee dan vorig jaar. Toen deden we niets anders dan van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat aan het strand zitten, schelpen zoeken en papieren bloemen verkopen, maar nu konden we dat maar één keer in de hele week doen. Spijtige zaak, maar niet getreurd. We konden ons goed genoeg op andere manieren bezig houden.

We gingen naar The Minions kijken met een gigantische doos popcorn, kozen maar liefst 16 boeken en films in de bib, maakten de dijk onveilig met onze go-cart, kleurden de stiften leeg en de kleurboeken vol, knutselden dromenvangers in elkaar, vergaapten ons aan de prachtige zandsculpturen in Disney-thema (Bij elk beeld moest minstens één foto gemaakt worden), speelden op de oudste Nintendo die ik ooit heb gezien en gingen als klap op de vuurpijl ook nog eens naar de kinderboerderij. Als ik voor iedere keer dat ik ‘oooooooooooooooh, zo cuuuuuuute’ hoorde een euro kreeg, was ik rijk, maar ik was minstens even enthousiast. Vooral de schapen en hun zachte velletje konden op veel bijval rekenen. De dag erna herinnerde Gaspar zich echter vooral nog dat de koe met haar staart vast zat in het hek en we die heldhaftig hadden moeten losmaken.

Ook ik had deze week niet te klagen. Woensdag zagen H. en ik elkaar nog eens na zo’n zeven maanden en op vrijdag kreeg ik bezoek van mijn oud-klasgenootje E. waarmee ik me de laatste ontmoeting zelfs niet meer kan herinneren en werd getrakteerd op een etentje in een suuuuuperlekker restaurant (Beluga, te vinden op de dijk, voor de geïnteresseerden). Tussen al die drukte door vond ik zowaar een gaatje om naar Pretty Little Liars te kijken ;-)

Maar omdat beelden altijd zoveel meer zeggen dan woorden: een fotosamenvatting van de week aan het strand van Oostende

 

ACMMG-B

AGMM-E

CMM-S

G-KL

GMM-GC

K

HL

KP-K

QB

PLL

ZOG

Advertenties

Joepie, reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s