Lotte is

Focus

2c0688f9feae5319e2791121db4e551a

Ik ben waarschijnlijk niet de enige die het al eens meemaakte. Je hebt een superleuke dag achter de rug, maar dan kom je thuis en een voorvalletje, hoe klein het soms ook maar is, verpest het blije gevoel dat je had. Dat had ik gisteren en het zorgde ervoor dat ik nog nooit zo hard had verlangd om naar huis te mogen gaan, zelfs niet toen ik in Afrika zat en mijn lief al 2 maanden niet meer had gezien.

Nadat ik een kwartiertje mijn tranen de vrije loop had gelaten (‘Ik voel me hier zo ongewaardeerd!’, ‘iedereen zit op Kachtem Ommegang plezier te hebben en ik zit hier in mijn eentje’, ‘ik wil naar huis’ en meer van dat overdreven zelfmedelijden) en wat had uitgehuild bij mijn eeuwige steunpilaar Kim, sprak ik mezelf streng toe dat ik me niet zo moest aanstellen en dwong mezelf om weer de leuke herinneringen aan de dag de bovenhand te laten nemen. En dus dacht ik aan wat dingetjes die me de afgelopen tijd blij hebben gemaakt:

  • ik kreeg een brief van mijn opa en aangezien het mijn laatste twee weken in Spanje zijn, zal het waarschijnlijk de laatste keer zijn dat ik post kreeg, dus ik koester dat moment. En sowieso is een brief van mijn opa altijd leuk, want we delen onze liefde voor taal en schrijven.
  • Ik dronk samen met mijn vriendin Helena een theetje aan het Nationaal Museum in Barcelona, bovenop Montjuïc. Lees: thee drinken op een berg met een prachtig uitzicht. Voor de blikken die je op Placa Espanya kan werpen alleen al zou je de vele trappen beklimmen.
  • We spendeerden de rest van de dag op ons gemakje in de stad. We aten lekkere tapas, deden een terrasje en genoten van de schaarse schaduw in een parkje om even aan de verzengende hitte te ontsnappen.
  • Nadat ik al maanden werd toegelachen door een prachtig paar slippers van Desigual, heb ik ze uiteindelijk toch gekocht. Ik hield al die tijd mijn geld in mijn portefeuille omdat ik van moeke al een paar sandalen kreeg uit dezelfde collectie dat er goed op lijkt, maar ik kon er nu echt niet meer aan weerstaan. Ik verantwoord de aankoop door te zeggen dat ze hier een pak minder kosten dan in België. (True story!)
  • Over precies vier dagen komt mijn Nederlandse vriendin sinds jaaaaren, Ivana, me opzoeken. Nadat we elkaar 15 jaar of zo geleden leerden kennen in de Ardennen zijn we altijd contact blijven houden via brieven. Door de jaren heen verminderde die correspondentie wel, maar we verloren elkaar nooit uit het oog. Nu is het al zo’n 10 jaar geleden dat we elkaar in levenden lijve hebben gezien, maar het is dus bijna weer zover. Ik kan écht niet wachten. Het leukste is dat ze een hele week blijft, waardoor ze samen met mij terug zal keren naar België. Van een leuke afsluiter van mijn tijd in Barcelona gesproken!

Door mezelf te dwingen om te focussen op de positieve dingen, besefte ik al snel weer dat het stomme voorval helemaal niet de bovenhand mag nemen op mijn humeur. Maar het is zo gemakkelijk hé, negatief denken…

Advertenties

Joepie, reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s