Lotte doet

#EJ06062015

11401203_10153345225357192_6512418114979013047_n

Zeg het mij: als iemand die al jaren verkondigt dat ze niet wil trouwen (lees: ik) ineens aan haar eigen principe begint te twijfelen, is een huwelijksdag dan geslaagd? Al dat geluk op die twee gezichten, je familie en vrienden dicht bij je om samen te vieren… Eigenlijk is het toch wel iets bijzonders.

6 juni 2015, de belangrijke dag voor mijn lieve nicht en haar grote liefde. Na een romantisch aanzoek in Zweden stapten ze in het huwelijksbootje. Afgelopen zaterdag was het eindelijk zover. Het leek alsof ook het weer blij was voor hen, want de zon scheen vollenbak.

Ik ben waarschijnlijk een echte softie, maar ik heb het toch niet droog gehouden. Het begon al toen ik de prachtige jurk van Eva zag. Die bustier, de pareltjes en de wijder uitlopende rok met sleep… Helemaal mijn smaak. Ik vond het zo mooi dat ik direct tranen in mijn ogen kreeg van ontroering.Β Wat later was het weer van dat, toen ze aan elkaar verklaarden waarom ze wilden trouwen.

Na de boottocht waarbij ik me weer extra goed herinnerde waarom ik zoveel van Gent hou, konden we wat gaan chillaxen in het hotelletje. Dat was voor mij het ideale moment om wat bij te praten met mijn familie, die ik toch alweer twee maanden niet had gezien. En stiekem was het ook wel aangenaam om efkes van mijn kleed verlost te zijn. Het is wel supermooi en zo, maar op zo’n warme dag voelt zo’n aansluitend bovenstuk extra aansluitend aan. De lange zoektocht was het in ieder geval wel waard geweest, want ik werd bedolven onder de complimentjes. Eerlijk is eerlijk, zoiets doet altijd deugd.

Over het avondfeest kan ik kort zijn: superlekker eten en dansen, dansen, dansen. Hoewel ik beide vegetarische gerechtjes echt voortreffelijk vond (aja, ik had dan ook de eer gehad om het menu te mogen kiezen, jippie), konden ze niet tippen aan het dessertbuffet. Serieus, ik wist niet wat eerst te nemen. Minitaartjes, ijs, pannenkoekjes, fruitsla, taart en zelfs een echte chocoladefontein. Ik ben een kleine eter, maar ineens had ik wel héél veel plaats over.

Gelukkig hield dat mij niet tegen om de dansvloer voor de rest van de avond onveilig te maken. Samen met de broers haalde ik de onnozelste moves boven, zong de longen uit mijn lijf en was verbaasd dat het ineens al drie uur was en de muziek werd stilgelegd. Dankzij het plezier en ik geef het toe, de cola, voelde ik mij helemaal nog niet moe. Enfin, dat dacht ik toen toch nog. Ik kan me niet eens meer herinneren dat ik mijn hoofd op mijn kussen heb gelegd, een uurtje later. Ik zonk meteen in een diepe slaap.

Eva en Joeri, bedankt om ons zo’n fijne dag te bezorgen. Ik had het voor geen goud willen missen.

En als je mij nu wilt excuseren, ik ga efkes ne Spanjaard gaan zoeken om mee te trouwen.

WP_20150606_008

IMG-20150607-WA0004

De meisjes van de familie Verstraete zijn om ter blondst :-)
De meisjes van de familie Verstraete zijn om ter blondst :-)

WP_20150606_017

IMG-20150607-WA0003

Advertenties

3 gedachten over “#EJ06062015

Joepie, reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s