Lotte doet

Brief aan mr Longfingers

Hallo meneer Langevingers

Eerst en vooral wil ik jou iets vragen. Hoe kan jij met jezelf leven? Als je al met zoveel vaardigheid mijn laptop van tussen mijn voet en mijn handtas kan stelen, dan vraag ik mij bezorgd af wat je nog meer op je kerfstok hebt.

Als je zou weten hoe hard ik afgelopen zomer heb gewerkt om na meer dan vijf jaar een nieuwe laptop te kunnen kopen, zou je het dan nog steeds doen? Als je zou weten hoe ik mijn hele leven, inclusief duizenden herinneringen in de vorm van foto’s, op dat stuk elektronica heb staan, zou je dan nog altijd jouw grijpgrage vingers hun werk laten doen? Als je had geweten dat mijn laptop een haast onbreekbaar wachtwoord vol random tekens heeft, alles in het Nederlands staat, je de oplader niet mee hebt en vooral: het ding met een azerty-toetsenbord werkt zodat je hem niet kan verkopen zonder jezelf verdacht te maken, zou je mij dan nog altijd onteigenen van mijn bezit?

De politie (ja, ik bracht daar bijna 2u door, merci) zei dat ik een makkelijk doelwit ben, met mijn Scandinavisch uiterlijk en het Engels als voertaal. Gaf die duidelijke toeristenlook de doorslag voor jou? Ze zeiden ook nog dat ik van geluk mag spreken dat je mijn handtas niet gekozen hebt. Eerlijk gezegd ga ik daar niet mee akkoord. Veel plezier zou je niet beleefd hebben aan 20€, notitieboekjes vol Nederlands gekribbel en een felroze lipstick.

Misschien moet ik je ook dankbaar zijn. H zei regelmatig dat ik altijd uitga van het goede in mensen. Zelf vond ik dat altijd een goeie eigenschap, maar misschien was ik daardoor ook gewoonweg naïef. Ik reken er op dat iedereen het beste voorheeft met anderen. Dat zal vanaf nu ook wel anders zijn.

Grappig hoe iedereen me waarschuwde voor Kaapstad en daar niets voorviel, maar ik dan wel beroofd word in het gezelligste en kleinste hipstercafeetje van Barcelona…

Nog een iets, meneer de dief. Door jou greep ik, ondanks de goeie weg die ik weer opging na mijn weekje vakantie, weer naar de zware middelen om van de schok te bekomen. Ik trok een blik cola open!

Ja, ik probeer alweer om grapjes te maken, zij het nog met een wrang gevoel. Nadat ik eerst een paar uur tranen met tuiten heb geweend om het verlies van een van mijn meest dierbare bezittingen zag ik in dat huilen niet helpt. Maar eigenlijk is het helemaal niet om te lachen. Integendeel, het is echt om te bleiten.

JIJ bent om te bleiten.

Met niet vriendelijke groet
Lotte

sony-12q2bts-eseries14-black-side-lg

Advertenties

8 gedachten over “Brief aan mr Longfingers

  1. Lotte! Zo kut! (Ik heb er geen andere woorden voor.) Ik stuur je samen met mijn tekening heel veel liefde op (die trouwens ook in de tekening zit) en veel sterkte, want ik versta absoluut wat voor een verlies dat is. Het enige wat ik kan zeggen is: men. En ik zal aan mijn zeer religieuze huisgenoot (hij heeft een diploma in “christian ministry”) vragen of hij tot God kan bidden dat de politie je laptop toch nog terug vindt…

    Like

    1. De meeste foto’s ben ik op dit moment helaas kwijt. Gelukkig is er van elke uitstap wel iemand anders die ze heeft, dus na verloop van tijd zal ik hopelijk de helft terug hebben. En de allerbelangrijkste, zoals die van mijn 6 maanden in Afrika, had ik gelukkig ook extern opgeslagen.

      Like

    1. Gelukkig heeft niemand in mijn omgeving zo gereageerd, ze weten vast wel hoe vaak ik met het ding bezig was. Ik ben zelf de eerste om het verlies te relativeren, maar inderdaad, mijn leven staat op die computer.

      Liked by 1 persoon

Joepie, reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s