Lotte doet

Beetje foto’s, beetje onzin: deel II

Phototastic-2015-02-22-23-37-06 Phototastic-2015-02-27-16-13-06 Phototastic-2015-02-27-16-12-09Phototastic-2015-02-27-16-18-08

Het is hier hard tegen hard. Kamp Liam of kamp Jason Statham (bah). Ik denk dat het vrij duidelijk is wie Pamela verkiest en wie ik verkies. Het is allemaal de schuld van The Expendables. Terwijl we wachtten tot The Voice begon, waar mijn verloofde Adam Levine in coacht, keken we een stukje naar die film en toen begon het. Ik werd dolenthousiast toen Liam Hemsworth in beeld verscheen, maar Pamela keek me met ongelovige ogen aan en had dezelfde reactie als ik toen Jason werd getoond. Sindsdien is het hek van de dam. Ik bleef nog braaf met mijn collage, maar die groententaart die ze maakte? Daar at ik maar met lange tanden van ;-) ;-)

Ik ga vandaag precies zeven dagen colaloos door het leven en jep, ik leef nog steeds. Last van afkickverschijnselen heb ik niet en ’s nachts droom ik niet van een lekker fris glazeke, dus ik denk dat het al bij al wel nog goed meeviel met die verslaving. Soms denk ik wel eens dat ik wel zin heb in een teugje, maar dan stel ik mezelf de vraag of ik écht zin heb of dat het meer uit gewoonte zou zijn, omdat ik op dit of dat moment anders altijd een colaatje dronk. Slechts één keer bestond het antwoord uit de eerste optie. Het is dus maar goed dat ik die slechte gewoonte aan het afleren ben. Nu, het weekend komt er wel aan. Misschien krijg ik het de komende dagen moeilijker, zeker tijdens het concert waar ik morgen met mijn vrienden naartoe ga.

Ik dacht altijd dat ik het moeilijk had om wakker te worden, maar toen leerde ik Melina kennen. Elke ochtend rond half 10 moet ik mijn uiterste best doen om haar wakker te krijgen. Het is bijna onmenselijk, maar als ze later opstaat, slaapt ze ’s nachts amper en dat is voor de ouders ook niet bepaald aangenaam. Iedere morgen zing ik, kriebel ik, zorg ik voor extra veel licht en wat weet ik nog allemaal. En toch… Bovenaan staat een foto van deze ochtend, toen ze pardoes weer in slaap viel op mijn schoot. Schattig, dat wel.

Als ik zou zeggen dat ik rondsnuffelen op webshops leuk vind, zou ik liegen. Ik vind dat superleuk. Gelukkig heb ik geen Paypal of visa-kaart en kan ik meestal niets kopen. Anders sloeg de schrik me waarschijnlijk regelmatig om het hart vanwege mijn bijna lege bankrekening. Enkele dagen geleden leerde ik een nieuwe shop kennen, Miniinthebox.com. Jawadde. Wat een zalige winkel is me dat! De allerkleurrijkste gsm-hoesjes, juwelen, interieurdecoratie, dierenspeelgoed, kantoorspulletjes en voor de huisvrouw in ons zijn er zelfs schoonmaakartikelen te vinden. Ik heb nog niet gecontroleerd hoe de betaling werkt en dat lijkt me maar best.

Ik had nooit gedacht dat ik ooit weer naar de kinderboeken zou moeten grijpen, maar toch… In de bibliotheek van Castelldefels moet ik in de kinderafdeling gaan zoeken, want anders is de tekst veel te moeilijk om alles te begrijpen. Met het boek van Unicef (jep, ik blijf bij de goede doelen) lukt het redelijk. Ik lees hardop voor zodat Pamela mijn uitspraak kan beoordelen en zo heb ik ondertussen ook mijn wandelend woordenboek bij mij. Ter compensatie lees ik nu en dan eens in de Spaanse Cosmopolitan. Een pak interessanter, maar helaas ook heel wat moeilijker, hahaha.

Ze is ergens tegen de zestig en ziet er niet bijzonder kwiek uit, maar ze zit zonder problemen met haar benen in een hoek van 140 graden en haar neus tegen de grond. Ja, die yogalerares van mij, ze kan mij nog veel leren. Ik ben één van de jongste leerlingen en stiekem ook één van de lenigste, maar ik kom qua yogakunsten nog niet aan haar enkels. Doorheen de lessen heb ik al gemerkt dat die oefeningen helemaal niet zo gemakkelijk zijn als ze lijken. In het begin dacht ik nog dat ik alles snel onder de knie zou hebben, maar amai. Het komt echt aan op details en ze is ook niet bang om je te wijzen op je fouten. Staat je been niet in de perfecte hoek, dan komt ze eraan sleuren tot het haar wel bevalt. Daarnaast werkt het ook enorm op je spieren. Vorige week ging de les meer over spierontwikkeling dan over relaxatie en ik overdrijf niet als ik zeg dat ik drie dagen met ribbenpijn rondliep. Gisteren oefenden we gelukkig weer op de lenigheid, dat is meer mijn ding. Ik kan nog steeds zonder enig probleem een achterwaartse brug maken, tot mijn grote vreugde.

Ik wens jullie alvast een even ontspannen weekend toe!

Advertenties

Joepie, reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s