Lotte reist

Over blitzbezoekjes

42 uur. Zoveel tijd heb ik in België doorgebracht. Volgens mij is het woord ‘blitzbezoekje’ voor dit soort situaties uitgevonden. Naar mijn gevoel was ik maar 2u in eigen land, want mijn weekend was zo stampvol gepland dat de tijd voorbij vloog en ik ineens weer op de luchthaven stond aan te schuiven om in te checken. Ik ben ondertussen alweer langer in Spanje dan in Izegem, maar dat leuke nagenietend gevoel is nog niet verdwenen. Wát een weekend was het.

Broer T. kreeg meteen een sms toen ik geland was met ‘ik heb zo’n enorme goesting in frietjes!’. Zo gezegd, zo gedaan dus. Na heel wat zoeken en vloeken omdat de gps niet naar behoren werkte, kwamen we een ietwat obscure frituur tegen. Mij niet gelaten. Mijn zin in frietjes was groter dan de weerzin die een smoezelige eetzaak normaal gezien bij mij oproept. En verdorie, wat heeft het gesmaakt.

De dag erna is in één woord te beschrijven: druk. Moeke had speciaal voor mij een suikerbrood besteld, dus nadat ik mij enkele sneetjes liet welgevallen, begon ik aan het strakke schema. Hapjes ophalen en bijpraten (en ondertussen ook nog ontdekken dat ik bij een blindelinge test het verschil tussen een cola en een cola zero niet ken, terwijl ik mezelf toch als een colakenner beschouwde…), 2 minuutjes mijn nichtje knuffelen, hapjes klaarmaken, laatste voorbereidingen treffen en toen was het ineens al bijna 20u. Het feest kon beginnen. Gelukkig had ik een collega achter de bar, want aangezien ik meer aan het kletsen was met mensen die ik al een hele tijd niet meer had gezien, kwam er de eerste uren niet veel in huis van mijn werk. Ik ging rond met de cava, maar tegen dat ik uitgebabbeld was met elke tafel, was iedereens glas allang weer leeg. Er mag gerust gesteld worden dat ik niet de beste cateraar zou zijn, want mijn mond staat geen seconde stil en ik ben bijgevolg dus niet de snelste werker.
Ik toonde foto’s van Melina alsof ze mijn eigen dochter is, ik raadde iedereen aan om eens op bezoek te komen en leerde Kwaremont schenken als een professional.

Ook de zondag ging veel te snel voorbij. Nadat ik wat had uitgeslapen en mijn babysitgezin had bezocht (wat was ik blij om de kindjes weer te zien! En de ouders natuurlijk ook, C. en F., haha), was het alweer tijd om naar het vliegveld te vertrekken. En de vlucht zelf? Niets van gemerkt. Ik lag alweer heerlijk te snurken! ;-)

10968438_10206152270621222_4250759093847028501_n

Advertenties

Joepie, reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s