Lotte doet

Over grotten, feest en tandengeklapper

Phoeh, het heeft langer dan gewenst geduurd om een nieuw bericht te posten, maar ik beloof dat er vanaf 6 januari weer een stuk regelmatiger wordt geschreven. Ik heb echter een goeie reden: Ik zit al een hele tijd opgesloten in de kilte van de bachelorproefgrot. Gelukkig mag ik er nu en dan eens uitkruipen. Ik heb nog niet veel jobs gehad waarbij ik blij was om te gaan werken, maar dat is nu wel het geval. Sowieso deed ik mijn stage al graag, maar wat is het een aangename afwisseling met schrijven, opzoeken, zuchten, vloeken en nog wat schrijven. Volgende week is het alweer mijn allerlaatste stagedag. Ik kan het amper geloven, die 3,5 maand is echt supersnel gegaan. Dat is een goed teken, denk ik. Mocht iemand van De Luwte of Sint-Idesbald mijn blog lezen: bij deze is dit een open sollicitatie ;-)

En er was Kerstmis natuurlijk. Aaaaaah, de kerstperiode… Wat hou ik ervan. Kitsch mag een keertje bovengehaald worden zonder dat iemand zijn wenkbrauwen de hoogte in jaagt, je kan met plezier naar alle gestresseerde shoppende mensen kijken terwijl je beseft dat jij je cadeautjes al laaaaaaaaaaaaang geleden hebt gekocht en met wat geluk kan je genieten van de sneeuw. Hier in Izegem kwamen de sneeuwvlokjes twee dagen te laat, maar voor mij is de kerstperiode nog niet afgelopen. Oh nee, nog lang niet. Als het aan mij lag, luisterde ik nog steeds ieder kwartier naar het melige liedje van Mariah Carey, bleef de boom tot eind januari staan en liep ik nog maanden met mijn kerstbaloorbellen rond (waar ik trouwens veel succes mee had). Helaas. De meeste mensen hebben de kerstsfeer alweer overwonnen en dan voel ik mij verplicht om mijn liefde in het openbaar te verbergen. Enkel thuis loop ik nog steeds in mijn rendierbroek rond. Ik voelde het dan ook aan als hoogverraad toen moeke subtiel opperde dat ik die broek misschien beter niet meeneem naar Barcelona, aangezien Kerstmis dan al een paar weken voorbij is. Bah. Ik moest eigenlijk geboren worden op 25 december. Zou dat de verklaring voor mijn liefde voor kerstkitsch zijn?

Oh, ik heb de afgelopen week ook iets gedaan waarvan ik dacht dat het nooit ofte nimmer zou gebeuren… *Tromgeroffel* Ik keek naar The Shining! Zoals hier beschreven, ben ik ongelofelijk bang van Jack Nicholson. Hoewel ik de film al jaren wou zien, was het er dus nog nooit van gekomen. Uiteindelijk heb ik me er toch maar aan gewaagd, met een kussen bij de hand. De film zelf vond ik totaal niet eng en wat ging het verhaal tráág vooruit, maar dat kussen was regelmatig nodig. Ik bedoel… Bekijk de screenshot hier onder. Hoe kan een mens er zo creepy uitzien? Toen hij ook nog eens begon te grijnzen, kwam al het haar op mijn lichaam recht. Brrrrrr.

 

WP_20141225_011

 

Uiteindelijk was er nog de koude wandeling in het park tijdens de queeste voor moekes cadeau. Broer T. had het idee om een fotokader te schenken zodat er wat recente pictures in de keuken zouden hangen en ik die eerst enthousiast reageerde, stond me wat later toch af te vragen waarom ik toestemde, terwijl mijn tanden klapperden en mijn huid bijna permanent in kippenvel bleef staan. Mooie foto’s als eindresultaat, dat wel.

collage

 

En jullie? Waar waren jullie de laatste dagen mee bezig?

 

Advertenties

5 gedachten over “Over grotten, feest en tandengeklapper

Joepie, reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s