Lotte doet

over cakejes en gemene verkopers

Naar de Aveve gaan is voor mij zoals de Ikea voor alle andere mensen. Je gaat binnen met een kort lijstje boodschappen, je gaat buiten met allemaal gerief dat je eigenlijk totaal niet nodig hebt. Ook gisteren was het bijna weer zover. Ik haalde nieuwe potjes kleurstof om nog eens felgekleurde cakejes te kunnen maken. Het resultaat is qua laagjes deze keer beter gelukt dan de vorige poging, het ziet er niet uit als een vingerverfexperiment van een 3-jarige.

Vorige poging:

IMG_1645

Deze poging:

DSCN8970 (2)

Het rood slaat roze uit, wat spijtig is aangezien ik al roze kleurstof heb (zie eerste poging), maar ach.

Enfin, om terug te keren naar mijn verhaal. Ik was dus van plan om enkel kleurstof te kopen, maar ik deed wat je nooit, nooit, nooit mag doen als je je aan je lijstje wil houden: rondlopen. Ik kwam vanzelf bij de konijntjes en je kan al raden wat daar gebeurde…
Speel op mijn gemoed en je krijgt alles van mij gedaan. Zeg dat dit lieve, opgewekte konijn al weken zit te wachten op een eigenaar, maar dat niemand hem wil omdat hij zwart is (dat klinkt echt als een clichézin uit een Amerikaanse film, nietwaar? ‘Nobody likes me ‘cause I’m black’ ;-) ) en ik ben verkocht. Eigenlijk best gemeen van die verkoper.

Ik maakte van mijn hart een steen en besloot er nog eens over na te denken. Maar eerlijk? Hoe langer ik erover nadenk, hoe meer ik twijfel. Ik, grote favoriet van lijstjes maken, was niet geholpen bij pro’s en contra’s tegen elkaar afwegen. Ik zie vooral veel voordelen, zoals een vriendje voor Elodie, een dier redden van een leven in een glazen kooi (of erger, want wat gaan ze uiteindelijk met het diertje doen als het echt niet verkocht raakt? Ik durf er niet aan te denken.) en een extra dier is gewoonweg leuk.

Maar dan zijn er ook de nadelen. Eigenlijk is het vooral het financiële aspect dat mij tegenhoudt. Ik wou een konijn, dus ik betaal ook voor alles. Eten is niet gratis en de verzorging en onderhoud hapt ook stukjes uit mijn rekening. In de winter zal ik voor een tweede kot moeten zorgen, want Elodies binnenhok is te klein voor twee. En bovendien niet onbelangrijk: het is een mannetje. Een sterilisatie is dus echt nodig, want ik heb weinig zin om ineens 15 witzwarte konijnen extra te hebben, maar dat is weer een extra kost.

Je zou zeggen: tis duidelijk é meiske, geen tweede konijn voor jou. Maar… die aanblik van dat sippe zwarte langharige konijntje met lange grijze plukjes tussen de oren en lieve ogen zou iedereen van gedacht doen veranderen.

Ik ben er dus echt nog niet uit. Wat zouden jullie doen? Ik hoor het graag in de reacties :-)

Advertenties

3 gedachten over “over cakejes en gemene verkopers

  1. Ook al zijn die konijntjes super lief en schattig. Ze zijn geen investering. (nuchtere mening)
    Als je twee konijntjes neemt geef je maar de helft uit aan elk, i.p.v. Elodie voor de 100% te vertroetelen.

    Like

    1. Als je het zo stelt, lijkt de keuze zeer makkelijk. Het is zeker waar wat je zegt! En toch, ik kon er vannacht niet van slapen omdat ik het zo ongelofelijk zielig vind dat dat beestje daar moet zitten :(

      Like

      1. volgens mij steken ze daar telkens een ander konijn als er eentje verkocht is om er snel een nieuw te verkopen, zoals je schreef: verkoopargumenten!

        Like

Joepie, reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s